Medycyna

Mówi się, że choroby układu krwionośnego są istną plagą naszych czasów. Powstaje zatem pytanie co robić w celu uniknięcia zachorowania lub chociaż zminimalizowania ryzyka zapadnięcia na jedną z tych dolegliwości. Choroby układu krwionośnego uznawane są za choroby ściśle związane ze środowiskiem, w którym się przebywa. Wiadomo, że zanieczyszczone centra miast mają zgubny wpływ na zdrowie więc nie wolno zapominać o ruchu na świeżym powietrzu na przykład w lesie, za miastem. Dieta ma również wpływ na sprawność układu krwionośnego. Posiłki tłuste, z dużą ilością cholesterolu znacznie zwiększają ryzyko zapadnięcia na jedną z tych chorób. Stres jest kolejnym czynnikiem wpływającym negatywnie na kondycję układu krwionośnego. Należy więc starać się go minimalizować wszelkimi możliwymi sposobami. Oczywiście nie można zapominać o katastrofalnym wręcz wpływie wszelkich używek na stan naszego zdrowia. Nadużywanie alkoholu oraz palenie tytoniu to najkrótsza droga do nabawienia się poważnych kłopotów ze zdrowiem.

Dzisiejszy świat stawia przed ludźmi wiele wyzwań i zmusza do nieustającego wysiłku oraz do życia w ciągłym pośpiechu. Taki tryb życia powoduje zwiększone ryzyko wystąpienia różnego rodzaju chorób w większości przypadków mających charakter cywilizacyjny. Problemy z układem krążenia, nowotwory czy choroby układu pokarmowego związane z nieprawidłowym odżywianiem są najlepszym tego przykładem. W celu uniknięcia nieprzyjemności zdrowotnych dobrze jest wyrobić w sobie nawyk robienia badań okresowych, szczególnie po przekroczeniu określonego wieku. Przynajmniej raz do roku odwiedzać lekarza i robić podstawowy zestaw badań takich jak prześwietlenie płuc, badania krwi czy sprawdzenie pracy serca. Takie rokroczne badania pozwolą nam w miarę szybko wykryć ewentualne zagrożenia dla naszego zdrowia, a wiadomo im szybciej rozpocznie się leczenie tym większa jest szansa na jego powodzenie. Oczywiści same badania to nie wszystko, oprócz tego powinniśmy również zadbać o jakiś rodzaj aktywności fizycznej oraz zdrową dietę.

Zazwyczaj oszczędzamy na swoim zdrowiu i chodzimy do poradni rodzinnych w celu leczenia się. Jednak czasami zdarzają się lekarze, którzy nie potrafią zdiagnozować naszej choroby. Należy wtedy zainwestować w prywatnego lekarza, który na pewno podejdzie do naszej sprawy poważnie i będzie się starał nam pomóc. Maja oni takie same kompetencje jak i państwowi, a mianowicie też mogą wypisywać zwolnienia i skierowania. Dodatkowo często lekarze prywatni udzielają wielu cennych wskazówek odnośnie lekarzy specjalistów, ponieważ maja wielu znajomych ?po fachu?. Maja również zazwyczaj możliwość wypisywania zaświadczeń potrzebnych do pracy stwierdzających zdolność do wykonywania zawodu. Nie można też pominąć faktu trochę przykrego, że lekarz któremu płacimy inaczej nas traktuje niż państwowy. Nie bagatelizuje on naszych problemów i zazwyczaj próbuje odnaleźć przyczynę. Niestety uznaję się czasami, że wszelkie zaświadczenia wypisywane od takiego lekarza są niekonieczne prawdziwe. Mówi się, że za pieniądze można kupić wszystko, a więc lekarz prywatny nie jest wiarygodny i niektóre firmy czy szkoły nie akceptują takich zwolnień. Trzeba się przyznać, że ludzie sami do tego doprowadzili poprzez nadużycia i przekręty. Aby otrzymać teraz zwolnienie trzeba naprawdę chorować, a nie wręczać kopertę z zawartością pieniężną za zwolnienie. Nie każdy też jest świadom tego, że łapówkarstwo jest karane, ale nie tylko w przypadku tych, którzy biorą pieniądze, ale też tych co dają. Lekarz powinien być osobą do której mamy zaufanie i która nam pomoże nie dlatego, że jej płacimy, ale że chce to zrobić.

Każda rana zanim przystąpimy do jej opatrywania musi być dokładnie oczyszczona. Stosujemy tutaj wodę utlenioną, ale w wyjątkowych sytuacjach może to być spirytus. Dodatkowo nie wolno dopuścić do tego, aby w ranie znajdowały się ciała obce, dlatego wszystkie trzeba powyjmować, najbezpieczniej pęsetą. Wszystkie działania wykonujemy w rękawiczkach, aby nie przenieść zarazków na ranę, ale też samemu nie zarazić się od poszkodowanego. Pamiętajmy, że przez krew przenosi się wiele poważnych chorób. Gdy rana jest już oczyszczona możemy nałożyć na nią gazę jałowa, zrobioną z bawełny. Musi ona być czysta, otwarta z opakowania dopiero przed położeniem na ranę. Jest to materiał przylegający bezpośrednio do rany, wiec nie może być niesterylny i brudny. Niektórzy przykrywają ranę bezpośrednio watą, co jest wielkim błędem, gdyż jej włókna mogą połączyć się z krwią i będzie problem z ich usunięciem. Na zewnątrz opatrunku można nałożyć ligninę, która dodatkowo zabezpieczy uszkodzone miejsce. Ważne jest prawidłowe zabandażowanie opatrunku. Nie wolno tego zrobić ani zamożno, ani za słabo. Są różne sposoby owijania bandaża, ale najpopularniejszy jest sposób śrubowy. Jeżeli jest potrzeba można założyć trójkątną chustę, która pomoże mięśniom w utrzymaniu kończyny, a rana będzie się lepiej goiła. Opatrunki należy regularnie wymieniać, aby leczenie zachodziło pomyślnie i nie przynosiło komplikacji. Jeżeli rana jest poważna należy zgłosić się do specjalisty, aby nam robił opatrunki, bądź zadzwonić na pogotowie w celu otrzymania informacji pomocniczych do wykonania tego samemu.

Jest to czynność, na którą zazwyczaj wydajemy bardzo dużo pieniędzy, dlatego każdy szuka jak najtańszego sposobu nabycia leków. Na początku szukamy tanich aptek polecanych przez dobrych lekarzy czy znajomych. Niektórzy jednak próbują kupować leki przez Internet. Oferuje on nam wiele ciekawych aptek i firm. Jednakże nie każdy zdaje sobie sprawę, iż w Internecie nie wszystko jest prawomocne, porządne i przede wszystkim realne. Każda apteka powinna być sprawdzona. Poza tym niepokojący jest fakt, kiedy leki w ofertach internetowych są znacznie tańsze niż w realnej aptece. Trzeba się wtedy zastanowić z czego wynika ta różnica cen. Być może, że powoduje to tylko niepłacenie za lokal, co też odcina się od ceny. Zdarza się jednak, że leki takie są przeterminowane, sprowadzane nielegalnie z zagranicy, a więc i ich pochodzenie oraz skład nie jest pewny. Niestety jest też tak, iż leki tanie, ogólnie dostępne kupowane sa w aptekach, a potem przekładane do innych opakowań i sprzedawane jako inne-droższe. Przy kupowaniu leków najważniejsze jest nasze zdrowie. Nabywanie środków z nieznanego źródła i wątpliwego pochodzenia jest ogromnym zagrożeniem. Niektóre leki mogą nie powodować natychmiastowej reakcji i osoba je przyjmująca zdąży skonsultować się z lekarzem w razie niepokojących efektów. Nie wszystkie jednak tak działają. Czasami nasze życie zależy od sekund, a więc nie mamy czasu na ratowanie się. Wszystkie leki powinny mieć bezpieczne miejsce, pochodzenie i jasna instrukcję przyjmowania. Tylko wtedy możemy z nich korzystać.

Mała skrzyneczka, czasami może uratować kormus życie. Ludzie nie przywiązują do niej tak wielkiej wagi, i często zdarza się że nigdy nie mają jej prawidłowo wyposażonej. W chwili wypadku jest już niestety za późno. Podstawowa apteczka zawiera przede wszystkim plaster – najlepiej z opatrunkiem, wodę utlenioną, bandaże, chustę trójkątna, która należałoby wiedzieć jak się poprawnie używa i zawiązuje w zależności od części ciała. Poza tym mogą tam się znajdować maści i pianki na oparzenia, nieszkodliwe tabletki przeciwbólowe, jak ?apap?, który można stosować bez względu na wiek i wykonywaną czynność. Poza tym w apteczce powinny być krople do nosa, nasercowe, żołądkowe. Mogą też znajdować się syropy na kaszel mokry i suchy. Apteczka powinna być sprawdzana kilkanaście razy w roku, ponieważ nigdy nie można dopuścić, aby czegoś zabrakło. Musi znajdować się w pojemniku oznaczonym czerwonym krzyżykiem. Umieszczamy ją w ciemnym miejscu, ponieważ słońce wpływa na szybsze psucie się leków oraz z dala od dzieci, aby nie miały możliwości zażycia czegokolwiek z niej. Nie wolno podawać i przyjmować środków przeterminowanych, bo mogą one tylko jeszcze bardziej zaszkodzić. W apteczce nie można trzymać leków niepodpisanych, bez opakowania. Wszystko musi być sterylnie przechowywane. poza tym odzienie trzyma się leki, a oddzielnie środki do dezynfekcji czy opatrywania ran. Jest to bardzo ważne, ponieważ dzięki temu mamy pewność, że wszystko nadaje się do użycia i nie uległo uszkodzeniu. Pomoc nasza będzie więc prawidłowa i na pewno nikomu nie zaszkodzi.

Jest to zespół działań, które są podejmowane w celu zminimalizowania bądź zupełnego niedopuszczenia do niekorzystnych następstw urazu czy choroby. Pierwsza pomoc trwa od momentu rozpoczęcia działań, aż do przyjazdu karetki i udzielenia poszkodowanemu specjalistycznej pomocy medycznej. Na początku należy zabezpieczyć miejsce wypadku, aby sytuacja nie uległa pogorszeniu. Potem powinniśmy sprawdzić stan poszkodowanych: czy oddychają, SA przytomni i mają świadomość tego co się dzieje. Kiedy już tego dokonamy powinniśmy zadzwonić po pogotowie, aby jak najszybciej przyjechało na miejsce. Z kolei znów powracamy do ofiar. Jeżeli ma ona problemy z krążeniem lub oddychaniem należy dokonać resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Potem tamujemy krwotoki, opatrujemy rany i zabezpieczamy poszkodowanych przed wstrząsami. Powinniśmy zadbać również o to, aby nikt się nie przegrzał, a nie wyziębił. Możemy wykorzystać koce termiczne, lub jeśli ich nie posiadamy należy poświęcić własne ubrania. Nie można tez pozwolić na utratę kontaktu z osoba poszkodowana. Jeżeli jest ona nieprzytomna trzeba ułożyć ja w pozycji bezpiecznej, jeśli oczywiście potrafimy, a gdy mamy podejrzenia, że kręgosłup mógł ulec uszkodzenia nie wolno nam zmieniać pozycji ofiary. Każdy ruch grozi pogorszeniem jej stanu. Pierwsza pomoc bardzo często ratuje Zycie ofierze. Zawsze, gdy widzimy osobę zachowującą się dziwnie, bądź nieprzytomną należy się nią zainteresować. Nie można przyjmować założenia, że jest to człowiek pijany, dopóki się nie przekonamy.